(Ε.Μαρμαρίδου, δημοσίευση στο περιοδικό Γιόγκα)

Με τον όρο «ανθοϊάματα του Μπαχ» εννοούμε κοινώς 38 ουσίες εκ των οποίων οι 37 προέρχονται από άνθη άγριων φυτών, θάμνων ή δένδρων, ενώ η 38η είναι καθαρό νερό πηγής. Οι 38 αυτές ουσίες θεωρούνται ότι αντιστοιχούν σε ανάλογα αρχέτυπα προσωπικότητας και χωρίζονται σε επτά γενικές κατηγορίες συναισθηματικών καταστάσεων, μόνιμου ή προσωρινού χαρακτήρα. Έχουν μια θετική και μια αρνητική έκφραση. Οι παραπάνω 38 ουσίες λοιπόν, με τη θετική τους έκφραση, απευθύνονται είτε σε προβληματικούς τύπους προσωπικότητας είτε σε πρόσκαιρες συγκινησιακές καταστάσεις από τις οποίες υποφέρει η προσωπικότητα, και μετατρέπουν την αρνητική έκφραση αυτών σε θετική. Τα ελαττώματα μετατρέπονται σε προτερήματα και ο άνθρωπος βιώνει την αρμονία ως ενότητα του σώματος με την ψυχή.

Για την παρασκευή των 37 ανθοϊαμάτων, γίνεται σε ένα πρώτο στάδιο η εξαγωγή της πεμπτουσίας των αντίστοιχων λουλουδιών, με την εφαρμογή της μεθόδου της ηλιακής ακτινοβολίας ή της μεθόδου του βρασμού, ανάλογα με τα άνθη. Η θεραπευτική ενέργεια που λαμβάνεται κάθε φορά βρίσκεται σε υγρή μορφή και χρησιμοποιείται στη συνέχεια στην περαιτέρω παρασκευή του αντίστοιχου ανθοϊάματος, στόχος του οποίου είναι η θεραπεία των ψυχο-συναισθηματικών αιτίων της ασθένειας και όχι η απλή εξαφάνιση των συμπτωμάτων της. Όταν επέλθει η ισορροπία σε ψυχο-συναισθηματικό επίπεδο, τότε κατά συνέπεια μειώνονται ή και, ανάλογα με την περίπτωση, εξαφανίζονται και τα συμπτώματα της ασθένειας.
Τα ανθοϊάματα του Μπαχ αποτελούν μία απλή και φυσική μέθοδο θεραπείας, που επινοήθηκε από τον Άγγλο γιατρό Έντουαρντ Μπαχ στις αρχές του 20ού αιώνα. Αφού άσκησε για πάνω από είκοσι χρόνια την κλασική ιατρική ως παθολόγος βακτηριολόγος και στη συνέχεια την ομοιοπαθητική, ο Μπαχ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν συγκεκριμένες συναισθηματικές καταστάσεις που ευνοούν την ανάπτυξη των ασθενειών ή γενικότερα κάποιων δυσαρμονιών στον οργανισμό ή τον ψυχισμό και ότι για να θεραπεύονται πραγματικά οι ασθένειες και οι δυσαρμονίες και όχι να ¨κουκουλώνονται¨ απλώς τα συμπτώματά τους, χρειάζεται να θεραπεύονται πρώτα αυτές οι συναισθηματικές καταστάσεις. Μετά από πολυετή εμπειρία και έρευνα λοιπόν, ο Μπαχ κατάφερε να εντοπίσει αυτές τις συναισθηματικές καταστάσεις, οι οποίες είτε χαρακτηρίζουν έναν τύπο προσωπικότητας είτε έχουν πιο προσωρινό χαρακτήρα, αποτελώντας την ιδιοσυγκρασία του ατόμου σε κάποια δεδομένη περίοδο της ζωής. Τις χώρισε σε επτά γενικές κατηγορίες, που είναι οι εξής :

    ▪    Φόβος
    ▪    Αμφιβολία
    ▪    Μειωμένο ενδιαφέρον για το παρόν
    ▪    Μοναξιά
    ▪    Υπερευαισθησία σε ιδέες και επιρροές
    ▪    Απογοήτευση και απελπισία
    ▪    Υπερβολική έγνοια για το καλό των άλλων
 
Ο Μπαχ αισθανόταν ότι η θεραπεία αυτών των καταστάσεων θα ερχόταν μάλλον μέσα από τον θησαυρό της φύσης, παρά από τις χημικές ενώσεις των επιστημονικών εργαστηρίων.

Η ιδιαίτερα ανεπτυγμένη διαίσθησή του σε συνδυασμό με την επιστημονική γνώση και εμπειρία, τον έκαναν να ανακαλύψει για την καθεμιά απ΄αυτές τις συναισθηματικές καταστάσεις τα κατάλληλα ιάματα : σε καθεμία από τις παραπάνω γενικές κατηγορίες αντιστοιχούν περισσότερες διαβαθμίσεις της ίδιας συναισθηματικής κατάστασης, οπότε και περισσότερα από ένα ανθοϊάματα. Σ΄αυτήν του την ανακάλυψη τον βοήθησε κυρίως η εμπειρία του ως ομοιοπαθητικού ιατρού, μέσα από την οποία είχε μάθει να παρατηρεί εύστοχα τους ασθενείς του και, σύμφωνα με την προσωπικότητα και την ιδιοσυγκρασία τους και όχι σύμφωνα με την ασθένεια που εκδήλωναν, να τους κατατάσσει σε διαφορετικές κατηγορίες. Έτσι, λόγω των ιδιαιτεροτήτων του καθενός, σε διαφορετικά άτομα που είχαν εκδηλώσει την ίδια ασθένεια έβλεπε ότι χρειαζόταν να χορηγηθούν διαφορετικές ουσίες για να αντιμετωπιστεί αυτή, ουσίες που ήταν σε αντιστοιχία με τη συναισθηματική τους κατάσταση και τα στοιχεία της προσωπικότητας. Αυτού του είδους η αντιμετώπιση ήταν ξένη προς την κλασική ιατρική, η οποία χορηγούσε το ίδιο φάρμακο σε όλους τους τύπους ατόμων που εκδήλωναν την ίδια ασθένεια, με αποτέλεσμα, πολύ συχνά, την αποτυχία της ίασης. Η ομοιοπαθητική του Χάνεμαν τον 18ο αιώνα και, ίσως ακόμη περισσότερο, στη συνέχεια, τα ανθοϊάματα του Μπαχ στις αρχές του 20ού ήρθαν να συμπληρώσουν αυτό το κενό υιοθετώντας μια διαφορετική θέαση των πραγμάτων.
Ωστόσο, τα ανθοϊάματα του Μπαχ δεν αποτελούν ιατρική θεραπεία, ούτε υποκαθιστούν την ιατρική διάγνωση και αγωγή, συνδυάζονται αρμονικά με την κλασική ιατρική, αλλά και οπωσδήποτε με τις υπόλοιπες συμπληρωματικές θεραπείες. Μια συνεδρία ανθοϊαμάτων μπορεί να συμπληρωθεί πολύ αρμονικά με μια συνεδρία Ρέικι, ανάλογα με την περίπτωση και το επιθυμητό αποτέλεσμα. Στην περίπτωση της ομοιοπαθητικής, τα ανθοϊάματα του Μπαχ θεωρείται ότι είναι συμβατά με ομοιοπαθητικά σκευάσματα χαμηλής δυναμοποίησης. Όμως, δεδομένου ότι τα ανθοϊάματα θεωρείται ότι έχουν ανάλογη δράση με τα ομοιοπαθητικά σκευάσματα υψηλής δυναμοποίησης, είναι καλό να μη λαμβάνονται ταυτόχρονα με αυτά, αλλά να αφήνεται ένα διάστημα δεκαπέντε ημερών να μεσολαβεί ανάμεσα στις δύο θεραπείες.

Σε μια εποχή όπου γίνεται υπερκατανάλωση χημικών φαρμάκων, και υπερβολική εστίαση σε ό,τι αφορά το σώμα και τη λεγόμενη υλική πραγματικότητα, με άμεσες και έμμεσες αρνητικές επιπτώσεις τόσο στον άνθρωπο όσο στα ζώα και το περιβάλλον γενικότερα, είναι ανάγκη να είμαστε ανοιχτοί και σε άλλα είδη θεραπειών. Πρόκειται για τις λεγόμενες συμπληρωματικές θεραπείες, οι οποίες, παρ΄όλο που διαθέτουν διαφορετική οπτική, δεν έχουν την πρόθεση να καταργήσουν, αλλά να συμπληρώσουν την κλασική ιατρική συμμετέχοντας στο μεγάλο παζλ όπου ο καθένας βρίσκει τη θέση του και προσφέρει από τη μεριά του ορμώμενος από αγάπη, με κοινό στόχο την ανακούφιση, την ελπίδα, τη χαρά της ζωής, το αίσθημα της ενότητας με τα υπόλοιπα πλάσματα της Δημιουργίας και την Τελείωσή του μέσα στο Θείο Φως.