(Ε.Μαρμαρίδου, δημοσίευση στο περιοδικό Γιόγκα)

Σύμφωνα με τη θεωρία του Ρέικι, ο θεραπευτής αποτελεί «κανάλι». Αυτό σημαίνει ότι δεν δίνει στον θεραπευόμενο δική του ενέργεια. Είναι συντονισμένος με θεραπευτικά μάντρα και σύμβολα. Μέσω αυτών, αποκτά τη δυνατότητα να συνδέεται, στον βαθμό που είναι έτοιμος γι΄αυτό, με τον Ανώτερο Εαυτό του και, μέσω αυτού, με την πηγή της ζωτικής συμπαντικής ενέργειας. Επίσης, όταν τα ενεργοποιεί, με τον κατάλληλο τρόπο, στη διάρκεια της θεραπείας, να μεταδίδει στον θεραπευόμενο τις συχνότητες της ζωτικής συμπαντικής ενέργειας που χρειάζεται, για να ξεμπλοκάρει και να ανανεώσει την «προσωπική» του ενέργεια. Κοινώς, για να αποσυμφορήσει τη λιμνάζουσα ενέργεια, σε κάποια σημεία, μέσα του και να αποκαταστήσει την ισορροπία του. Κατα΄αυτόν τον τρόπο, ο θεραπευτής λειτουργεί ως ένα είδος «αγωγού», αλλά και  «μετασχηματιστή», που μετατρέπει τις υψηλές συχνότητες τής ζωτικής ενέργειας τού σύμπαντος σε εκείνες που είναι σε θέση να δεχτεί το ανθρώπινο σώμα και ο κάθε θεραπευόμενος ξεχωριστά, για να αναζωογονήσει τη δική του. Τα μάντρα και τα σύμβολα, με την εξάσκηση και τον διαλογισμό, αρχίζουν να ενεργούν ασυνείδητα στη διάρκεια τής θεραπείας, χωρίς να χρειάζεται, απαραίτητα, να ανατρέχει σ΄αυτά.

Στη θεωρία τού Ρέικι γίνεται λόγος για τον Ανώτερο Εαυτό, σε αντίθεση με το «κατώτερο» Εγώ. Ο Ανώτερος Εαυτός αποτελεί το θείο κομμάτι μέσα μας, την υψηλότερη μορφή συναισθημάτων και ιδιοτήτων. Πηγάζει, τροφοδοτείται, ταυτίζεται, με τη συμπαντική άνευ όρων αγάπη, τη θεϊκή αγάπη που ενώνει. Όπου υπάρχει άνευ όρων αγάπη δεν υπάρχει διαχωρισμός. Είναι ο συνεκτικός κρίκος τού σύμπαντος  -όπου, η έννοια τού σύμπαντος νοείται σε όλα τα επίπεδα.
Το κατώτερο Εγώ αποτελεί τη λιγότερο εξευγενισμένη μορφή συναισθημάτων και ιδιοτήτων, που μπορεί να γνωρίσει η ανθρώπινη φύση. Πηγάζουν και τροφοδοτούνται από τον φόβο, ο οποίος γεννά την ανησυχία και όλα τα παρεμφερή συναισθήματα. Όπου υπάρχει φόβος, απουσιάζει η συμπαντική, άνευ όρων, αγάπη.
Η ενέργεια τού Ρέικι θεωρείται η υψηλότερη μορφή ενέργειας. Χαρακτηρίζεται ως ένα ευρύ φάσμα άπειρων και ύψιστων συχνοτήτων. Ταυτίζεται με τις συχνότητες και δονήσεις τής συμπαντικής άνευ όρων αγάπης. Θεωρείται ότι αποτελεί μία από τις εκδηλώσεις των ενεργειών τού Θεού.

Με απλά λόγια, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η απόλυτη υγεία αντιστοιχεί στον Ανώτερο Εαυτό, ενώ η ασθένεια στο κατώτερο Εγώ. Σε κάθε άτομο που ασθενεί, λοιπόν,  υπάρχει ένα απόλυτα υγιές κομμάτι, που αντιστοιχεί στον Ανώτερο Εαυτό του. Κατά τη διαδικασία τής μεταφοράς ενέργειας, ο θεραπευτής-κανάλι μεταφέρει στον θεραπευόμενο ζωτική συμπαντική ενέργεια μέσω τού Ανώτερου Εαυτού. Ο Ανώτερος Εαυτός τού θεραπευτή έρχεται σε επαφή με τον Ανώτερο Εαυτό τού θεραπευόμενου. 

Εφόσον το Ρέικι υπάγεται στην κατηγορία των ενεργειακών θεραπειών που λειτουργούν με τη μετάδοση της λεγόμενης «ζωτικής συμπαντικής ενέργειας», θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα είδος μαγνητισμού1. Η διαφορά τού Ρέικι έγκειται στο γεγονός ότι από τη στιγμή που θα μυηθεί κάποιος στα θεραπευτικά σύμβολα, αποκτά τη δυνατότητα να κατευθύνει χωρίς περιορισμό, κάτι που δεν συμβαίνει με τον απλό μαγνητισμό, την Ενέργεια όπου θέλει. Φύση αυτής της ενέργειας θεωρείται ότι είναι η άνευ όρων αγάπη. Οι μυήσεις δίνουν τη δυνατότητα μετάδοσης τής ενέργειας σε έναν δέκτη (θεραπευόμενο) και τη δυνατότητα να λειτουργεί κανείς ως θεραπευτικό «κανάλι». Όμως δεν αποτελούν τη μόνη προϋπόθεση για να λειτουργεί κάποιος ως τέτοιο.

«Είμαι κανάλι» σημαίνει παραμερίζω το εγώ μου. Σιωπώ τα «θέλω» μου. Δεν έχω προσδοκίες ως προς το αποτέλεσμα. Δεν είμαι προσκολλημένος σ΄αυτό. Αφήνομαι στη Θεία Βούληση, χωρίς να προσπαθώ να την επηρεάσω. Εφαρμόζοντας έτσι το χριστιανικό  «Γεννηθήτω το θέλημά σου».

Πρόκειται για μια κατάσταση που προϋποθέτει ταπεινότητα εκ μέρους του θεραπευτή και ταυτόχρονα εμπιστοσύνη στη θεϊκή δύναμη, της οποίας ο ίδιος γίνεται εκτελεστικό όργανο, όχι χειριστής. Όπως έλεγε η κυρία Τακάτα, η Γιαπωνέζα της Αμερικής που εισήγαγε και διέδωσε το Ρέικι στη Δύση, «στην πραγματικοτητα δεν είμαι εγώ που φέρνω την ίαση, αλλά είναι η δύναμη του Θεού που θεραπεύει περνώντας μέσα από μένα2».

Το να είναι σε θέση ο θεραπευτής να αφεθεί στη Συμπαντική Ενέργεια προϋποθέτει το να έχει ξεπεράσει τους εσωτερικούς περιορισμούς του, τις ανασφάλειες και τους φόβους, ώστε να μην προσπαθεί να επιβάλλει την προσωπική του βούληση για την έκβαση της θεραπείας. Να βαδίζει σύμφωνα με το «Γεννηθήτω το θέλημά σου», το  «μέτρον άριστον», τη «μέση οδό», το κέντρο του εκκρεμούς. Αυτό δεν είναι κάτι που γίνεται αυτόματα χάρη στις μυήσεις. Παρά τον συντονισμό του με τα θεραπευτικά σύμβολα, ο θεραπευτής, συνεχίζει να διατηρεί το αυτεξούσιό του.

Χρειάζεται να εγκαταλείψει τις προσδοκίες και την εμμονή τής επιτυχίας τής θεραπείας, ούτως ώστε να μη δημιουργεί αντίσταση στο απρόσκοπτο πέρασμα τής Ενέργειας από μέσα του, αναμειγνύοντας σ’αυτήν το Εγώ, ταλαντώσεις, σκεπτομορφές, ή άλλες προσωπικές ψυχικές ενέργειες.
Το Ρέικι δεν αποτελεί μόνο μία μέθοδο θεραπείας, αλλά και ένα πνευματικό μονοπάτι εσωτερικής εξέλιξης και προσωπικής μεταμόρφωσης, τόσο για τον θεραπευτή όσο για τον θεραπευόμενο. Οι μυήσεις συνοδεύονται από αλλαγές εσωτερικές και εξωτερικές (ιδέα του φιδοπουκάμισου).

Η έκβαση της θεραπείας εξαρτάται κατά το μεγαλύτερο μέρος από το κατά πόσο ο θεραπευόμενος έχει αποφασίσει, επιλέξει, την ίαση συνειδητά και ασυνείδητα, με όλο του το Είναι -χωρίς προσδοκίες- και από το κατά πόσο είναι ώριμος να τη δεχτεί, σε τι βαθμό, με τι ρυθμό.
Το να είναι κανείς «καναλι» αποτελεί πνευματική κατάσταση, η οποία επιδέχεται συνεχή βελτίωση και είναι ανάλογη της εσωτερικής και ενεργειακής εξέλιξης του ατόμου. Είναι αποτέλεσμα μιας ασταμάτητης, συνειδητής, προσπάθειας αυτοβελτίωσης, με προσευχή, διαλογισμό και εργασία με τον εσωτερικό εαυτό, προσπάθεια η οποία τείνει να γίνεται ολοένα πιο αυθόρμητη, και να αποτελεί τρόπο, στάση, πορεία ζωής.

Το άτομο έχει αρκετή εμπιστοσύνη στη ζωή, τη ροή των πραγμάτων, το Σύμπαν, τον Θεό, ώστε να αφήνεται με πίστη. Η ικανότητα τού να αφήνεται το άτομο στη Ροή, το Ταό, συνδέεται με μια κατάσταση πνευματικής γαλήνης που βιώνει. Αυτή η γαλήνη αποτελεί, κάτι που δεν είναι τυχαίο, την εκκίνηση των πέντε αρχών τού Ρέικι και τις διαπνέει όλες. Ούτε είναι τυχαίο ότι ο διαλογισμός επάνω στις πέντε αρχές τού Ρέικι ή Αρχές Ζωής και η τήρησή τους από τον θεραπευτή έχουν ως αποτέλεσμα την ενδυνάμωσή του ως «καναλιού». Όσο πιο «σωστό» κανάλι είναι ο θεραπευτής, τόσο περισσότερο δεν δίνει ατελείς ενέργειες τού Εγώ του κατά τη διάρκεια τής θεραπείας, αλλά αφήνει να μεταδοθεί ανεμπόδιστα, μέσω τού Ανώτερου Εαυτού του, η καθαρή ενέργεια τού Ρέικι. Αλλιώς, μαζί με την ενέργεια τού Ρέικι αφήνεται να περάσει στον θεραπευόμενο και η «σκουριά3»τού θεραπευτή ως ανεπαρκούς, φθαρμένου αγωγού.

Καλλιεργώντας και βιώνοντας τη γαλήνη, έχοντας πίστη κι εμπιστοσύνη, μπορούμε να γίνουμε «κανάλια» της Θείας Χάρης, πραγματικοί μεταδότες τής ενέργειας τού Ρέικι.

[1] Jean-Pierre Chupin, Reiki Le livre du Maître, Alphée, 2006, σελ. 20

[2] Fran Brown, L’Esprit du Reiki, Recto/Verso, 1993, σελ. 110

[3] Δημήτρης Αβραμίδης, θεραπευτής και δάσκαλος