(Ε.Μαρμαρίδου, δημοσίευση στο περιοδικό Γιόγκα)

 Σε αντίθεση με πληροφορίες που αναφέρουν τον Μικάο Ουσούι ως χριστιανό κληρικό, διδάκτορα θεολογίας, ή και πρύτανη, έρευνες, που πραγματοποιήθηκαν στην Ιαπωνία από τον γερμανό δάσκαλο του Ρέικι Φρανκ Αργιάβα Πέτερ και την, επίσης δασκάλα τού Ρέικι, πρώην γιαπωνέζα γυναίκα του Τσέτνα, δείχνουν ότι ο Μικάο Ουσούι ανατράφηκε στο πλαίσιο του βουδισμού τεντάι, ασπάστηκε τελικά μάλλον τον βουδισμό σινγκόν, ενώ έτρεφε ενδιαφέρον για τον χριστιανισμό και τον ζεν βουδισμό. Ήταν ένας άνθρωπος με ευρύ πνεύμα και δίψα για γνώση και μεταφυσική αναζήτηση, που ταξίδεψε πολύ, μελέτησε τα πνευματικά θέματα, ενώ, από γραμματέας δημάρχου του Τόκιο, κατέληξε να γίνει ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας, τον οποίο κάποιες δύσκολες επαγγελματικές συγκυρίες οδήγησαν στο να εγκαταλείψει τις επιχειρήσεις και να γίνει βουδιστής μοναχός. Στη συνέχεια, στο πλαίσιο των θρησκευτικών-μεταφυσικών του εμπειριών, και με την ιδέα της θεραπείας χαραγμένη μέσα του από την παιδική του ηλικία, τότε που μελετούσε θεραπευτικά συστήματα στον βουδιστικό ναό Τεντάι του όρους Κουράμα, ήρθε σε επαφή με την ενέργεια του Ρέικι και, σε συνδυασμό με συγκεκριμένα μάντρα και, στη συνέχεια, σύμβολα δημιούργησε το δικό του θεραπευτικό σύστημα. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα αφιέρωσε στη θεραπευτική, τη διδασκαλία και τη διάδοση του Ρέικι.

 
Η λέξη «Ρέικι» αποτελείται από δύο κινέζικα ιδεογράμματα (κάντζι), το «Ρέι» και το «Κι». Κάθε κινέζικο ιδεόγραμμα έχει περισσότερες από μία σημασίες, ανάλογα με τα συμφραζόμενα. Το «Ρέι» μπορεί να σημαίνει το συμπαντικό, το άγιο, το πνευματικό, τη δωρεά, το αόρατο πνεύμα, ενώ το «Κι», το πνεύμα, την ψυχή, την καρδιά, τον σκοπό, τη διάθεση, την ιδιοσυγκρασία, την ατμόσφαιρα (ως ποιότητα που περιβάλλει π.χ. ένα άτομο,  ένα έργο τέχνης, έναν χώρο κλπ). Στον συγκεκριμένο συνδυασμό ιδεογραμμάτων, το «Ρέι» φαίνεται να σημαίνει, κατά γενική παραδοχή, την πρωταρχική πηγή ενέργειας του σύμπαντος, ενώ το «Κι» τη ζωτική ενέργεια που διαπερνά και εμψυχώνει τα πάντα γύρω μας κι εμάς τους ίδιους.
 
 Το «Ρέικι» μεταφράζεται συνήθως ως «ζωτική συμπαντική ενεργεία», έκφραση που, αν και ενδέχεται να το περιορίζει νοηματικά, μας βοηθά να έχουμε έναν κοινό κώδικα συνεννόησης. Η θεραπεία μέσω της συμπαντικής ενέργειας με εναπόθεση των χεριών προϋπήρχε σε όλους τους ανεπτυγμένους πολιτισμούς της αρχαιότητας. Μάλιστα, την εποχή που ζούσε ο Μικάο Ουσούι στην Ιαπωνία υπήρχαν και άλλες ανάλογες ενεργειακές μέθοδοι θεραπείας με την ονομασία Ρέικι. Πιθανολογείται ότι ο Μικάο Ουσούι δημιούργησε τη δική του θεραπευτική μέθοδο, εμπνεόμενος από διάφορες παρόμοιες τεχνικές μετάδοσης ενέργειας. Για όλους αυτούς τους λόγους, θα δούμε πολλές φορές να γράφεται ότι ο Μικάο Ουσούι «ξανα-ανακάλυψε» και όχι ότι «ανακάλυψε» το Ρέικι. Σε κάθε περίπτωση, το Ρέικι αποκαλύφθηκε στον Ουσούι, όπως λέγεται, μέσα σε μία ροή πνευματικού φωτός, που τον διαπέρασε από την κορυφή του κεφαλιού, στο Κουράμα, το ιερό όρος του βουδισμού, μετά από μία περίοδο προσευχής και νηστείας 21 ημερών. 0 ίδιος, αργότερα, συνδύασε αυτήν την ενέργεια, την οποία φαίνεται πως έλαβε ως μύηση, αρχικά με μάντρα και, στη συνέχεια, με αντίστοιχα σανσκριτικά σύμβολα. Από αυτήν την άποψη, το Ρέικι τού Ουσούι αποτελεί στην πραγματικότητα ένα πρωτότυπο θεραπευτικό σύστημα, του οποίου η ¨πατρότητα¨ του ανήκει και που ο ίδιος μάλιστα ονόμασε Ουσούι Ρέικι Ριόχο (δηλ.: θεραπευτικό Σύστημα Ρέικι του Ουσούι), για να το διαχωρίσει από τα υπόλοιπα είδη Ρέικι που υπήρχαν.
 
 Το Ρέικι έχει τις ρίζες του στην παραδοσιακή κινέζικη ιατρική και το Τσι Κονγκ. Το Τσι Κονγκ είναι ένα σύστημα τεχνικών, που αποβλέπουν στο να έχουμε τον έλεγχο της κυκλοφορίας τής ενέργειας στο σώμα μας. Κάποιες από αυτές τις τεχνικές συνδέονται με πολεμικές τέχνες, όπως το Τάι Τσι, ενώ κάποιες άλλες έχουν να κάνουν με μεθόδους αναπνοής, οραματισμού και ενεργειακού μασάζ χωρίς άγγιγμα.
 
Γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι ο Μικάο Ουσούι άρχισε να εκπαιδεύεται, από την παιδική του ηλικία, στο Κίκο, που αποτελεί την ιαπωνική εκδοχή του κινέζικου Τσι Κονγκ. Ανά τους αιώνες, η Κίνα έπαιζε έναν σημαντικό ρόλο πολιτιστικού και θρησκευτικού προτύπου για την Ιαπωνία, η οποία ανέκαθεν είχε την τάση να δέχεται και να αφομοιώνει τις ξένες επιρροές με τέτοιον τρόπο, ούτως ώστε να δημιουργεί ένα αποτέλεσμα με προσωπικό χαρακτήρα, που, σε πολλές περιπτώσεις, υπερείχε από το αρχικό ερέθισμα.
 
 
Το Ρέικι έχει επιρροές οπό τον ταοϊσμό, τον βουδισμό και τον σιντοϊσμό, την πιο αρχαία θρησκεία της Ιαπωνίας. Ωστόσο, το Ρέικι  δεν είναι θρησκεία ούτε στοχεύει στο να υποκαταστήσει καμία από αυτές. Είναι ένα θεραπευτικό σύστημα, το οποίο αποτελεί  ταυτόχρονα και πνευματικό μονοπάτι εσωτερικής εξέλιξης. 
Απευθύνεται σε όλους, λαμβάνεται και εφαρμόζεται από άτομα κάθε θρησκεύματος, ακόμα και από εκείνα που δεν ασπάζονται καμία θρησκεία. Πρόκειται για ένα σύστημα φυσικής και πνευματικής (αυτο)βοήθειας, που μας  επανασυνδέει με την πηγή της ζωτικής ενέργειας  και μας μαθαίνει ξανά να αγαπάμε τον εαυτό μας και τα άλλα πλάσματα της Δημιουργίας, με αποτέλεσμα την εσωτερική  εξέλιξη και τη δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου στην πορεία  μας προς το Θείο Φως.