Στη διάρκεια μιας (πολυ)συνεδρίας γίνεται μεταφορά “ζωτικής συμπαντικής ενέργειας” στον θεραπευόμενο μέσω του θεραπευτή, που εκείνη τη στιγμή λειτουργεί ως κανάλι.
Στην ουσία, δεν είναι ο θεραπευτής που θεραπεύει ή δεν θεραπεύει τον θεραπευόμενο, αλλά ο ίδιος ο θεραπευόμενος που επιτρέπει στον εαυτό του να θεραπευτεί ή όχι, εάν και εφόσον το επιθυμεί πραγματικά. Kάθε άνθρωπος φέρει μέσα του ένα δυναμικό που έχει τη δυνατότητα να αναζωπυρώνεται, να “παίρνει μπρος” και να βάζει σε λειτουργία τους μηχανισμούς αυτοϊασης. Πέρα από οποιαδήποτε αγωγή, ενεργειακή ή μη, για να γίνει καλά ο άνθρωπος που α-σθενεί χρειάζεται να αναλάβει ο ίδιος την ευθύνη της θεραπείας του, να την επιθυμεί πραγματικά, συνειδητά και ασυνείδητα και να ενεργεί προς αυτήν την κατεύθυνση. Κάποιοι τρόποι που μπορούν να βοηθήσουν είναι, μεταξύ άλλων:

  1. αλλαγή τρόπου σκέψης
  2. θετική στάση χωρίς προσδοκίες
  3. δεκτικότητα
  4. εστίαση στο παρόν

Στο πρώτο μέρος της (πολυ)συνεδρίας, ο θεραπευόμενος μιλάει για το “πρόβλημά” του. Στο δεύτερο μέρος, είναι συνήθως ξαπλωμένος ή καθιστός (πάντα ντυμένος). Κρατώ τις παλάμες σε μικρή απόσταση από το σώμα του, παράλληλα σε αυτό, και τις περνώ με ειδικό τρόπο, σαν να το “σκανάρω”, για να εντοπίσω διάφορα μπλοκαρίσματα στο αιθερικό του σώμα. Έπειτα, ασχολούμαι με τον καθαρισμό-ρύθμιση των ενεργειακών κέντρων, ενώ στη συνέχεια με τα σημεία που χρειάζονται ξεμπλοκάρισμα-εξισορρόπηση.
Αφιερώνω όση ώρα χρειαστεί, συνδυάζοντας όσες μεθόδους χρειαστεί -εξ ου και ο όρος “πολυσυνεδρίες”. Αν όμως ο θεραπευόμενος, για κάποιον λόγο, επιθυμεί μία μόνο συγκεκριμένη μέθοδο, πχ Ρέικι, χρησιμοποιώ αυτήν. Μετά από αυτού του είδους την αγωγή, προκαλείται αποσυμφόρηση της στάσιμης ενέργειας κι ο οργανισμός μπαίνει σε μία διαδικασία αποβολής ακατάλληλων “ουσιών” που είχε συσσωρεύσει σε κάποιο επίπεδο. Συνιστάται στον θεραπευόμενο να πίνει νερό πριν και μετά από κάθε (πολυ)συνεδρία, καθώς και αρκετή ποσότητα κατά το διάστημα που τις ακολουθεί. Η διαδικασία διαρκεί γύρω στη μία ώρα -αναλόγως.